موزه هنرهای معاصر واقع در پارک لاله، اولین موزه هنر معاصر در ایران است. این موزه دارای گنجینه‌ای غنی از هنر مدرن غرب است که در سراسر جهان به‌خاطر این گنجینه نفیس شناخته شده و حائز اهمیت است. فعالیت اصلی این موزه بیش از هر چیز برگزاری نمایشگاه های هنر تجسمی است که معمولاً در طول یک سال نزدیک به پنج نمایشگاه برگزار می‌کند.

موزه هنرهای معاصر یکی از مهم‌ترین و اصلی‌ترین مراکز رویدادهای هنری معاصر در ایران، با مساحتی بیش از 7000 متر مربع زیربنا است. این موزه با معماری ویژه و شاخص،‌ فعالیت خود را از سال 1356 آغاز کرد. طراحی ساختمان موزه در اواخر دهه 40 توسط کامران دیبا، ‌معمار ایرانی، ‌صورت پذیرفت و پس از چهار سال عملیات اجرایی با نمایش مجموعه‌ای از آثار هنرمندان ایرانی و خارجی گشایش یافت. ساختمان موزه که متأثر از معماری سنتی ایرانی و تلفیق آن عناصر معماری مدرن است، ‌نمونه با ارزش و کم همتایی از معماری نوین ایرانی پدید آورده است. ساختمان موزه با الهام از بادگیرهای مناطق حاشیه کویر و با استفاده از نمای سیمان، سنگ و مس ساخته شده است. همچنین از عناصری چون چهارسو،‌ گذرگاه، ‌معبر و هشتی در معماری این فضا استفاده شده است. این موزه شامل 9 گالری،‌ بخش‌های اداری، ‌کتابخانه، سالن (نمایش)، ‌گنجینه، کافه تریا و باغ مجسمه است. گالری یک در ورودی موزه قرار دارد که به وسیله راهروی شیب دار(رمپ) به قسمت‌های دیگر راه می‌یابد. از گالری یک می‌توان به کافه تریا و باغ مجسمه وارد شد. همچنین پس از گذر از این گالری اثر هنرمند ژاپنی نوریوکی هاراگوچی به‌صورت یک حوض قرار دارد که از فولاد و روغن ساخته شده است و با انعکاس نور در آن یادآور نقش حوض معماری سنتی ایران است. همچنین بر بالای آن مجسمه – آویز ماهی نارنجی اثر الکساندر کالدر قرار دارد.       

ساختمان موزه توسط باغ مجسمه احاطه شده از فضای پارک لاله مجزا شده است. در این باغ مجسمه‌هایی از هنرمندان شاخص جهان همچون هنری مور، آلبرتو جاکومتی و پرویز تناولی قرار گرفته است.       

این موزه به معرفی جریان‌های معاصر هنرهای تجسمی ایران و جهان اختصاص دارد. مجموعه آثار موجود در گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران دربرگیرنده آثار شاخصی از هنرمندان سده اخیر- به‌ویژه تا دهه 70 میلادی – و آثار هنرمندان نوگرای ایرانی از کمال‌الملک تا امروز است.

نشاني: خيابان كارگر شمالي، جنب پارك لاله